LDH در آزمایش خون (لاکتات دهیدروژناز) + تفسیر آزمایش

آزمایش لاکتات دهیدروژناز (LDH) یکی از آزمایش‌های حیاتی در تشخیص بسیاری از بیماری‌ها است که به بررسی سطح آنزیم LDH در خون می‌پردازد. این آنزیم نقش مهمی در فرآیند تولید انرژی در سلول‌ها دارد و به‌ویژه در بافت‌های قلب، کبد، کلیه‌ها، عضلات و حتی گلبول‌های قرمز یافت می‌شود. زمانی که سلول‌ها به دلیل آسیب یا بیماری تخریب می‌شوند، LDH آزاد شده و سطح آن در خون افزایش می‌یابد. به همین دلیل، این آزمایش به‌طور گسترده برای شناسایی و پایش شرایطی مانند حمله قلبی، آسیب‌های کبدی، سرطان و دیگر اختلالات استفاده می‌شود. بررسی LDH به پزشکان کمک می‌کند تا نه‌تنها به تشخیص دقیق‌تر بیماری‌ها بپردازند، بلکه میزان و شدت آسیب به بافت‌های بدن را نیز ارزیابی کنند.

آزمایش لاکتات دهیدروژناز چیست؟

لاکتات دهیدروژناز (آزمایش LDH) آنزیمی است که در بسیاری از بافت‌های بدن از جمله قلب، کبد، کلیه‌ها، ماهیچه‌های اسکلتی، مغز و سلول‌های خونی یافت می‌شود. LDH نقش مهمی در تولید انرژی بدن دارد. این آنزیم در تبدیل لاکتات به پیروات نقش دارد، که یک گام مهم در مسیر تولید انرژی در سلول ها است. هنگامی که سلول ها به دلیل بیماری آسیب می بینند یا از بین می روند، LDH در خون و مایعات بدن آزاد می شود. بنابراین، اندازه گیری سطح LDH می تواند یک ابزار تشخیصی ضروری برای شرایط و بیماری های مختلف باشد.

سطح LDH می تواند به پزشکان در بررسی میزان آسیب بافتی، نظارت بر پیشرفت بیماری و ارزیابی اثربخشی درمان در شرایط خاص کمک کند. این یک تست نسبتا غیر اختصاصی است، زیرا سطوح بالا را می توان در شرایط مختلف مشاهده کرد، بنابراین اغلب همراه با سایر تست های تشخیصی استفاده می شود.

آزمایش LDH برای چیست؟

پزشک ممکن است آزمایش LDH را برای بررسی احتمال آسیب بافتی یا پایش برخی بیماری ها درخواست کند. چون این آنزیم در اندام های مختلف وجود دارد، افزایش آن به تنهایی برای تشخیص یک بیماری خاص کافی نیست. نتیجه معمولاً همراه با آزمایش هایی مانند CBC، آنزیم های کبدی، کراتینین یا سایر بررسی ها تفسیر می شود. کاربردهای اصلی ldh در آزمایش خون در جدول زیر آمده اند:

آزمایش LDH چگونه انجام می شود؟

برای انجام آزمایش LDH معمولاً نمونه خون از یکی از رگ های بازو گرفته می شود. این روش مشابه بیشتر آزمایش های خون روتین است و زمان زیادی نیاز ندارد. نمونه پس از جمع آوری به آزمایشگاه ارسال می شود تا مقدار آنزیم لاکتات دهیدروژناز اندازه گیری شود. مراقبت صحیح از نمونه اهمیت زیادی دارد، زیرا شکستن گلبول های قرمز یا همولیز می تواند LDH را به طور کاذب بالا نشان دهد.

• نمونه خون معمولاً از ورید بازو گرفته می شود.
• محل نمونه گیری با محلول ضدعفونی تمیز می شود.
• مقدار کمی خون داخل لوله مخصوص جمع آوری می شود.
• نمونه برای اندازه گیری LDH به آزمایشگاه ارسال می شود.
• پس از خون گیری ممکن است کبودی یا درد خفیف و موقت ایجاد شود.
• نتیجه باید بر اساس محدوده مرجع همان آزمایشگاه تفسیر شود.

آزمایش لاکتات دهیدروژناز برای چه مواردی استفاده می شود؟

آزمایش LDH یک آزمایش غیر اختصاصی است که ممکن است در ارزیابی انواع بیماری ها و شرایط مورد استفاده قرار گیرد.

از آزمایش خون لاکتات دهیدروژناز برای موارد زیر استفاده می شود:

• به منظور یک شاخص کلی از وجود و شدت آسیب بافتی حاد یا مزمن
• شناسایی و ارزیابی شرایطی مانند کم خونی از جمله کم خونی همولیتیک و کم خونی مگالوبلاستیک یا عفونت های شدید
• کمک به مرحله بندی و تعیین پیش آگهی و یا نظارت بر درمان سرطان (به عنوان مثال، شیمی درمانی)

آزمایش لاکتات دهیدروژناز بر روی مایعات بدن به دلایل مختلفی انجام می شود، مانند:

• ارزیابی مایع مغزی نخاعی و تمایز بین مننژیت باکتریایی یا ویروسی
• ارزیابی مایعات بدن از سایر قسمت های بدن مانند مایع جنب، صفاق یا پریکارد. این آزمایش به تعیین علت تجمع مایع در بدن کمک می کند.

چرا آزمایش لاکتات دهیدروژناز تجویز می شود؟

انواع مختلف تست LDH به دلایل مختلف تجویز می شوند.

1. آزمایش خون:

هنگامی که پزشک مشکوک است که بیماری یا شرایطی باعث درجاتی از آسیب سلولی یا بافتی شده است، ممکن است آزمایش LDH را به عنوان بخشی از پانل متابولیک جامع تجویز کند. اگر نتایج نشان داد که LDH افزایش یافته است، پزشک ممکن است آزمایش‌های اختصاصی‌تری مانند ALT، AST یا ALP را تجویز کند. این آزمایشات می توانند به تشخیص بیماری و تعیین اینکه دقیقاً کدام اندام ها درگیر هستند کمک کنند.

هنگامی که پزشک مشکل حاد یا مزمن را تشخیص داد، ممکن است ارزیابی سطوح کل LDH را در فواصل منظم برای نظارت بر پیشرفت و یا درمان تجویز کند. علاوه بر این، زمانی که بیمار دچار تروما یا آسیب عضلانی شده است یا علائم و نشانه های کم خونی همولیتیک را دارد، پزشک آزمایش LDH را تجویز خواهد کرد. آزمایش LDH همچنین می تواند به طور منظم زمانی که یک فرد مبتلا به سرطان تشخیص داده شده است تجویز شود.

2. آزمایش مایع بدن:

پزشک این آزمایش را در شرایطی تجویز می‌کند که بیمار علائم و نشانه‌های مننژیت را دارد یا زمانی که مایعات در اطراف قلب، ریه‌ها یا شکم جمع شده باشد.

تفسیر آزمایش LDH

تفسیر آزمایش LDH تنها با بررسی عدد آن انجام نمی شود. پزشک مقدار LDH را با علائم بیمار، سوابق پزشکی، داروها و نتایج سایر آزمایش ها مقایسه می کند. LDH بالا نشان دهنده افزایش آسیب سلولی یا تخریب بافت است، اما نمی تواند به تنهایی محل آسیب را مشخص کند. پایین بودن LDH نیز معمولاً اهمیت بالینی زیادی ندارد و نسبت به افزایش آن بسیار کمتر دیده می شود.

مقدار نرمال LDH در آزمایش خون

مقدار نرمال ldh در آزمایش خون به روش آزمایشگاهی، سن، جنس و محدوده مرجع هر مرکز بستگی دارد. به همین دلیل عدد درج شده در برگه همان آزمایشگاه باید ملاک اصلی تفسیر قرار گیرد. MedlinePlus محدوده عمومی 125 تا 220 واحد بین المللی در لیتر را ذکر کرده، در حالی که Cleveland Clinic برای بزرگسالان بازه های متفاوتی بر اساس جنس گزارش می کند. در کودکان نیز مقدار طبیعی LDH ممکن است بالاتر از بزرگسالان باشد.

این اعداد تنها برای آشنایی هستند و اختلاف جزئی میان آزمایشگاه ها طبیعی است. نتیجه ای که در یک آزمایشگاه بالا گزارش می شود ممکن است با روش اندازه گیری آزمایشگاهی دیگر تفاوت داشته باشد.

بالا بودن LDH نشانه چیست؟

بالا بودن ldh در آزمایش خون معمولاً نشان می دهد که در بخشی از بدن افزایش تخریب یا آسیب سلولی وجود دارد، اما محل دقیق آن را مشخص نمی کند. بیماری های کبدی، کم خونی همولیتیک، آسیب عضلات، بیماری های کلیه یا ریه، پانکراتیت، برخی عفونت ها و بعضی سرطان ها می توانند باعث افزایش LDH شوند. حتی آسیب شدید عضلانی یا سکته نیز ممکن است مقدار آن را بالا ببرد. همچنین همولیز نمونه در هنگام خون گیری می تواند نتیجه را به صورت کاذب افزایش دهد. بنابراین بررسی علت افزایش باید بر اساس علائم و آزمایش های تکمیلی انجام شود.

بالا بودن LDH در آزمایش خون خطرناک است؟

بالا بودن ldh در آزمایش خون خطرناک است فقط در صورتی پاسخ دقیق دارد که علت افزایش مشخص شود. افزایش خفیف LDH لزوماً نشانه یک بیماری خطرناک نیست و حتی ورزش شدید، برخی داروها یا مشکل در نمونه گیری می توانند باعث افزایش موقت آن شوند.

در مقابل، بالا بودن قابل توجه و مداوم LDH همراه با سایر نتایج غیرطبیعی ممکن است نیازمند بررسی بیماری های کبدی، خونی، عضلانی، عفونی یا بدخیمی ها باشد. شدت خطر به بیماری زمینه ای بستگی دارد، نه صرفاً عدد LDH. در صورت افزایش غیرمنتظره، پزشک معمولاً آزمایش را با سایر شاخص ها مقایسه می کند یا درخواست بررسی تکمیلی می دهد.

عوارض بالا بودن LDH

در واقع عوارض بالا بودن ldh مربوط به خود افزایش LDH نیست، بلکه به بیماری زمینه ای ایجادکننده آن ارتباط دارد. LDH یک آنزیم نشانگر است و مقدار بالای آن معمولاً نتیجه آسیب سلولی است، نه عامل ایجاد آسیب. برای مثال، اگر افزایش LDH به دلیل بیماری کبدی باشد، عوارض احتمالی به شدت بیماری کبد وابسته است و در کم خونی همولیتیک نیز عوارض ناشی از تخریب گلبول های قرمز خواهند بود. به همین دلیل درمان مستقیم برای «کاهش LDH» انجام نمی شود و باید علت زمینه ای شناسایی شود. کاهش LDH پس از درمان در برخی بیماری ها می تواند نشانه بهبود شرایط باشد.

پایین بودن LDH نشانه چیست؟

پایین بودن LDH در خون نسبت به افزایش آن بسیار کمتر دیده می شود و معمولاً اهمیت بالینی زیادی ندارد. در برخی موارد، مقادیر پایین می توانند با اختلالات ژنتیکی بسیار نادر مانند کمبود LDH-A یا LDH-B مرتبط باشند. همچنین اختلاف روش های آزمایشگاهی ممکن است باعث شود یک عدد در یک مرکز پایین و در مرکز دیگر طبیعی تلقی شود.

اگر مقدار LDH پایین باشد اما فرد علامت خاصی نداشته باشد، معمولاً این نتیجه به تنهایی نگران کننده نیست. تفسیر نهایی باید بر اساس رنج مرجع همان آزمایشگاه و شرایط فرد انجام شود.

آیا آزمایش LDH نیاز به ناشتایی دارد؟

برای ازمایش ldh به تنهایی معمولاً ناشتایی خاصی لازم نیست و MedlinePlus اعلام می کند که برای این آزمایش آمادگی ویژه ای ضروری نیست. با این حال، اگر LDH همراه آزمایش های دیگری مانند قند، چربی خون یا برخی بررسی های متابولیک درخواست شده باشد، ممکن است پزشک ناشتایی را توصیه کند.

بعضی داروها نیز می توانند نتیجه آزمایش را تحت تاثیر قرار دهند، بنابراین مصرف دارو نباید بدون نظر پزشک قطع شود. بهتر است پیش از مراجعه دستور آزمایشگاه یا پزشک بررسی شود. رعایت دستورالعمل های قبل از نمونه گیری به افزایش دقت نتیجه کمک می کند.

چه عواملی نتیجه آزمایش LDH را تغییر می دهند؟

مقدار LDH ممکن است علاوه بر بیماری های واقعی، تحت تاثیر شرایط نمونه گیری و برخی عوامل موقت نیز تغییر کند. به همین دلیل در صورت مشاهده نتیجه غیرمنتظره، پزشک ممکن است تکرار آزمایش را توصیه کند. همولیز نمونه یکی از مهم ترین علل افزایش کاذب LDH است، زیرا گلبول های قرمز حاوی مقدار قابل توجهی از این آنزیم هستند. برخی داروها و ورزش شدید نیز می توانند سطح آن را تغییر دهند.

• سن
• عفونت ها
• آسیب عضلانی
• برخی داروها
• بیماری های حاد
• همولیز نمونه خون
• تخریب گلبول های قرمز
• تفاوت روش آزمایشگاهی
• ورزش شدید قبل از آزمایش
• تاخیر یا اشکال در نگهداری نمونه
• وضعیت جسمی بیمار هنگام نمونه گیری

انجام آزمایش LDH در منزل

برای افرادی که امکان مراجعه حضوری به آزمایشگاه را ندارند، انجام آزمایش LDH در منزل گزینه‌ای مناسب و راحت می باشد. آزمایشگاه جردن با ارائه خدمات نمونه‌ گیری در منزل، امکان انجام آزمایش و ارسال نمونه به آزمایشگاه را بدون نیاز به مراجعه حضوری فراهم کرده است. برای ثبت درخواست نمونه‌ گیری می‌ توانید با شماره‌ های 02188798979، 09128905065 و 09128905066 تماس بگیرید یا میتوانید به صفحه پذیرش غیر حضوری آزمایشگاه www.jordanmedlab.com/drjordan مراجعه نمایید و درخواست خود را ثبت نمایید. پس از هماهنگی، نمونه‌ گیر در زمان تعیین‌ شده به محل مراجعه کرده و نمونه خون موردنیاز را دریافت می‌ کند.

نتیجه گیری

با توجه به مطالب ذکر شده در بالا نتیجه می گیریم، آزمایش LDH برای اندازه گیری آنزیم لاکتات دهیدروژناز و بررسی احتمال آسیب یا تخریب سلولی انجام می شود. مقدار این آنزیم در بیماری های کبدی، کم خونی همولیتیک، آسیب عضله، برخی عفونت ها و بعضی سرطان ها افزایش پیدا می کند. مقدار نرمال ldh در آزمایش خون بین آزمایشگاه ها متفاوت است و باید با محدوده مرجع همان مرکز مقایسه شود. افزایش LDH به تنهایی بیماری خاصی را تشخیص نمی دهد و برای مشخص شدن علت به بررسی سایر آزمایش ها و علائم نیاز است. پایین بودن این آنزیم معمولاً اهمیت بالینی کمتری دارد.